21-09-10 Annemiek: hopen dat alles op tijd klaar is.

We gaan de gemaakte pantone kleuren checken en die zien er goed uit. Ook de eerste screens zijn gecheckt en ok. Helaas heeft Babua het te druk met orders voor Durga Puja, een 4 daags feest, het equivalent van kerst en iedereen wil nieuwe sari’s en dergelijken. Maar ook hiervoor hebben we een alternatieve drukker gevonden en die gaat meteen aan de slag.

screens en kleuren checken

Terwijl we wachten op de gedrukte stoffen die volgend weekend klaar zullen zijn ben ik in Bundipur workshop om de moeilijkere samples te ontwikkelen met Babul. Er zijn een aantal designs die zelfs voor doorgewinterde patroonmakers ingewikkeld is om te begrijpen zonder uitleg. Het voornaamste struikelblok is dat als ze het product niet kennen en nooit eerder gezien hebben, ze het moeilijk vinden te begrijpen wat het is. Stap voor stap gaan we door het sample traject heen. Een aantal keren moeten sommige dingen over en soms zijn er aanpassingen nodig omdat het ontwerp gewoonweg niet uitvoerbaar is. Babul is de patroonmaker en de stille kracht van de workshop. Hij spreekt geen engels maar hij begrijpt me uitstekend en vaak zelfs in detail. Dat getuigt van veel technische kennis, of ik ben heel goed in gebaren taal…

Desondanks kost het uitvoeren van een ingewikkeld sample de gehele dag. Ik begrijp nu waarom CRC en DDiD voorstelden om 4 weken uit te trekken voor sample process. Gelukkig zijn de meeste ontwerpen vrij simpel.



Ondertussen werken de vrouwen door aan andere producten die hier geproduceerd worden. Het zijn voornamelijk decoratieve producten zoals slingers en kerstboom decoraties. Alles gebeurt op de grond en alleen ik en diegenen die achter de naaimachines zitten op een kruk. Het bakstenengebouw is onlangs neergezet en zoals vele gebouwen in India is onaf en niet echt erg mooi te noemen. Ze hebben echter de ruimte en de faciliteiten hier. En het blijft redelijk koel binnen alhoewel het niet uit te houden is als de stroom weer voor een paar uur uitvalt en de fans stoppen met draaien. De omgeving is wel heel fraai. We zitten aan de rand van Bundipur dorp tussen de rijstvelden, bamboo en palmbomen.

Het grootste deel van de dag breng ik wachtend door. Wachten op de trein, wachten op de drukker, wachten op discussie en de vertaling ervan, wachten op iedere handeling in sample maak process om stap voor stap bij te sturen of goed te keuren. Al met al heb ik het erg naar mijn zin. Er gebeurt altijd wat en iedere dag zie ik weer iets nieuws.

Bandipur handicraft workshop



Vandaag bijvoorbeeld kwamen we een vriend van Sandip tegen. Deze man is handlezer. Het is heel gewoon hier in Bengalen om een astroloog of handlezer te raadplegen. Bijna iedereen loopt met een aantal gouden en zilveren ringen ingelegd met edelstenen om de vingers. Deze hebben de kracht om je te helpen in het leven en staan voor bijvoorbeeld, kracht, gezondheid of rijkdom. Ook ik heb mijn hand laten lezen en ik kan je zeggen, de toekomst ziet er bijzonder goed voor mij uit, veel success en geluk maar ik heb wel “expensive hands” oftewel, een gat in mijn hand, hahaha. In dat geval ga ik misschien wel een gouden ring kopen met een edelsteen kopen voor meer rust en kalmte.

bijgeloof is een goede zaak hier

Ik ben me bewust dat ik een heel prettige kant van India meemaak, onder de hoede van een gerespecteerde welgestelde familie die zich bezig houdt met het welzijn van mensen. Het is echter geen rozengeur (verre van!) en maneschijn in India. Armoede, ziekte, vervuiling en overbevolking maakt het leven van de gemiddelde Indier heel zwaar en hard. Velen lopen er gehavend bij, mensen lopen op blote voeten door het vuil op straat, slapen, eten en wassen zich daar en er zijn veel bedelende kinderen. Sandip denkt erover om een grotere fair trade werkplaats te beginnen met meerdere disciplines en hiermee meer werkgelegenheid en dus inkomen te genereren. Maar eerst moeten er meer orders komen. Ook hier voelen ze de gevolgen van de economische crisis. De groep vrouwen is gedwongen 30% afgeslankt.

sandip's moeder wacht op ons