19-09-10 Annemiek; schema plannen in India

Laat in de avond kregen we bericht van de zeefraammaker dat hij het niet ziet zitten en heeft besloten geen ramen te maken…ongelovelijk maar waar. Hij deed al heel moeilijk en negatief en Sandip had hem daar al op aangesproken maar hals over kop moeten we een nieuwe zeefdruk-raammaker vinden terwijl iedereen aan het feesten is en puja houdt voor de god van machines en voertuigen. Babua de drukker weet nog iemand en daar kunnen we morgen terecht, duimen maar!

zeefdruk ramen worden gemaakt

De volgende zondagochtend rijden we op de scooter naar de fabriek van Babua. Daar is niemand te bekennen, blijkbaar hebben de werkers besloten vandaag niet te komen. Waarschijnlijk zijn ze nog moe van het feesten en de puja van gisteren. Ze blijken ook niet te komen opdagen als het hard regent bijvoorbeeld, wat het best problematisch maakt om in India te werken. Zeker gezien het hier de helft van het jaar met bakken uit de hemel komt. Als ze geld en eten hebben voor 2 dagen zijn ze blij, de rest kan ze dan weinig schelen.

puja voor de machines, gereedschap en transportmiddelen

Gelukkig kunnen we ondanks dat het een vrije zondag is toch terecht bij een andere zeefraammaker. Ze zijn welwillend om al die “gekke” dingen voor mij te printen. Na twee gecrashte ouwe computers, doet de derde het wel en maken we ter plekke de juiste digitale bestanden. Ik leer ze nog wat photoshop trucjes waar ze heel blij mee zijn. Uiteindelijk duurt het “afleveren” van de bestanden toch zo’n drie uur en vele kopjes chai. Ze denken dat ze tien dagen nodig hebben om alles gereed te maken voor sampling maar die tijd heb ik niet en ik geef ze een strakke westerse planning. Ze wiebelen hun hoofd op Indiase wijze en gaan uiteindelijk akkoord. Heb uiteraard een slag om de arm gehouden voor eventuele uitloop en ik ben benieuwd of ze de planning gaan halen. Sandip is echter vol vertrouwen en ik dus ook. Het enige wat roet in het eten kan gooien is regen…ze kunnen dan niet drukken omdat de verf dan uitloopt vanwege de hoge luchtvochtigheid, de gedrukte stof niet kan drogen, en de arbeiders komen dus vaak niet opdagen.

Later op de middag na een ongeplande middagslaap (ben blijkbaar toch best moe van al die indrukken en lange dagen), bezoeken we de Kali temple in Dakshineswa. Hier wordt de hindoe godin Kali geeerd door vele pelgrims uit de omgeving. Kali is de godin van vernietiging (opdat er iets nieuws gecreerd kan worden) en ziet er bloeddorstig uit met een ketting vol schedels om haar nek.
Het is een drukte van jewelste. Het leuke is dat de tempel ook vol zit met jonge stelletjes die daar op een keurige wijze tijd met elkaar kunnen doorbrengen. Met een eenvoudige platte houten boot varen we ook nog naar het hoofdkwartier van RamaKrishna, een wereld beroemde guru die liefde en respect predikt. Het is een prachtig complex dat verrassend schoon is. Dit instituut heeft scholen en tempels over de hele wereld en gerenommeerde onderwijs instellingen die vele geleerden heeft voortgebracht. De oudste zoon van Sandip en Jainti studeerd hier informatica.

pelgrimage naar de kali tempel

Mijn gastgezin is ook hindoeistisch en iedere ochtend en avond wordt er geofferd aan de goden in huis. Dit gaat gepaard met het warme diepe geluid van geblaas op een grote zeeschelp. Dit geluid klinkt iedere ochtend en avond door de straten vanuit vele huizen. Een heel prettig geluid om bij in slaap te vallen.